Mijn winkelmandje

 x 

Winkelwagen is leeg

Sanne van Gulik

Sanne van Gulik

Hyponieuws extra 3 - 2016: Even Voorstellen

In oktober 10 jaar geleden kreeg ik het syndroom van Sheehan, na een bevalling waarbij de placenta niet losliet. Ik moest naar het ziekenhuis om deze te laten verwijderen. Ik had redelijk veel bloed verloren bij de bevalling, maar kreeg ook nog een blackout, toen de brancard rechtop de trap af moest. Resultaat: infarct van de hypofyse, totale uitval.
De huisarts dacht aan postnatale depressie, maar toch bleef ik "zeuren" dat ik verdere onderzoeken wilde. De eerste endocrinoloog dacht dat alleen de schildklier was uitgevallen (komt vaker voor na een bevalling). Maar na een half jaar aanmodderen en letterlijk nergens meer toe in staat te zijn, ben ik voor een second opinion gegaan.

Grenzen
Deze arts stelde direct Sheehan vast. Na jaren doorgelopen te hebben zonder mijn leven aan te passen, op mijn grenzen te letten ben ik diverse keren tegen de lamp gelopen; trombose, hernia, voorhoofdsholteproblemen en uiteindelijk een dubbele meervoudige longembolie. Nu zit ik in een traject met UWV voor ‘vermindering van uren op medische gronden’ (afkeuring voor 50%).

Steun
Sinds 2 jaar doe ik vrijwilligerswerk voor de Hypofyse Stichting: contactpersoon Sheehan, dus telefoontjes/vragen beantwoorden en huiskamerbijeenkomsten organiseren. Ik merkte in het begin, na de diagnose hoe fijn het is om met lotgenoten te spreken. Er is eigenlijk nog steeds zo weinig bekend over hypofyseziekten.
Ik vind het ook fijn om anderen te helpen, vooral in die eerste periode kun je echt wel wat steun gebruiken.