Mijn winkelmandje

 x 

Winkelwagen is leeg

Iris Keser-Schell

Iriss

Hyponieuws extra 3 - 2016: Even Voorstellen

Toen ik 18 jaar geleden de diagnose acromegalie kreeg ten gevolge van een tumor, schrok ik me wezenloos. Testament maken, uitvaart voorbereiden, dat waren mijn gedachten… Tja, wat wisten we helemaal, in die tijd?
De NHS bestond net zo’n 2 jaar en heeft mij toen ongelooflijk veel hulp geboden. Ik kreeg zelfs een buddy die vlakbij woonde. Fantastisch. Een jaar na de operatie, toen ik weer een beetje ‘mens’ was, was het voor mij ‘pay back time’ en heb ik me aangemeld als vrijwilliger.


Ik zit samen met Joan Patijn en Carol Vlugt in de symposiumcommissie: heel veel dingen regelen, organiseren, zorgen dat alles klopt. Leuk om te doen. Fijn dat ik het kan doen!

Mijn eerste job voor de Hypofyse Stichting was – samen met Ineke Bruininckx – de Stichting vertegenwoordigen op de huisartsenbeurs, enorm leuk om te doen. Sindsdien heb ik me beziggehouden met bijeenkomsten in ziekenhuizen, huiskamerbijeenkomsten en ander lotgenotencontact, zoals mail en telefoon; ook was ik een tijdje bestuurslid lotgenotencontact.

Nieuwe patiënten
Nu ben ik voornamelijk bezig met de algemene hypofysetelefoon, waar zich vaak nieuwe patiënten melden en mensen die nog geen lid zijn van de Hypofyse Stichting. Ik spreek  zo’n 300 mensen per jaar. Wanneer ik hun vragen niet kan beantwoorden, is er een team van ruim 15 contactpersonen beschikbaar naar wie doorverwezen kan worden. Een mooie, maar ook intensieve en soms aangrijpende taak, die ik met veel plezier uitvoer.

Alive and kicking 
Ik heb me verdiept in de mogelijkheden om met voedsel en supplementen complicaties die bij acromegalie optreden onder controle te krijgen en draag dat uit wanneer zich de gelegenheid voordoet. Ik ben nu 70, alive and kicking en hoop dit werk nog een behoorlijk aantal jaren te blijven doen. 
Gezellig om jullie allemaal te ontmoeten op het symposium.