Mijn winkelmandje

 x 

Winkelwagen is leeg

De kinderwens van een vrouw zonder hypofyse 3: Pillen, spuiten en nog meer

Ik heb mijn laatste tricequens-pil ingenomen: de witte. Daarna is het wachten op het moment dat ik ongesteld word.
Ik ben ondertussen ook alvast gestopt met groeihormoon spuiten, in overleg met de endocrinoloog.
Op de dag dat ik Menopur ga spuiten merk ik dat ik het erg spannend vind. Kai is ook vrij vandaag dus we gaan het samen doen. Ik moet na tien dagen terug voor een inwendige echo om te kijken of de Menopur zijn werk goed heeft gedaan en de eicellen gegroeid zijn.

 

Ik krijg dan te horen of ik mag beginnen met het hormoon dat de eicellen laat springen! Dat is dus weer een spannend moment. Het kan ook zijn dat ik nog verder moet met de Menopur omdat de eicellen nog niet goed gegroeid zijn. We zijn namelijk begonnen met een vrij lage dosis van dit hormoon. Geen arts weet hoe mijn lichaam zal reageren op de hormonen maar de hoeveelheid kunnen we altijd nog aanpassen.
De spuit viel ontzettend mee. Na 9 dagen Menopur spuiten krijg ik echter wel wat last van uitslag op de plekken waar ik spuit, in mijn buik en benen.
Ondertussen ben ik naar de diëtiste geweest want ik ben bang om straks flink aan te komen. Ik heb wat handige tips van haar gekregen.

Na ruim een maand spuiten met Menopur en het uitvogelen op welke dosis mijn lichaam de eicellen het beste laat groeien, blijkt dat de hoeveelheid Menopur zo nauw luistert dat ik nu een overdosis aan eicellen heb laten groeien. Dit betekent dat eigenlijk de poging afgekapt zou moeten worden. De assistent-gynaecoloog laat mij echter met Pregnyl spuiten zodat de eicellen springen om daarna een eicelreductie te ondergaan. Ze heeft me verteld dat het na een eicelreductie niet prettig is om op de natuurlijke manier te vrijen dus wordt er na de behandeling direct IUI toegepast. Hierbij moet mijn vriend zaad afstaan, deze kan de gynaecoloog via een spuitje inbrengen met behulp van een eendenbek.
Mijn behandelende gynaecoloog was niet zo blij om direct na de eerste poging een eicelreductie toe te passen omdat dit vrij een heftige behandeling is. Maar we hebben besloten om het toch te doen.
In overleg met de endocrinoloog blijkt dat ik extra cortison nodig heb als ik deze ingreep onderga. Ik mag zo’n 75mg hydrocortison slikken deze dag. Ik merk naderhand ook dat dit echt nodig is geweest. Ik ben ontzettend moe en daarna ook wat koortsig. Dit heeft twee weken geduurd.
De eicelreductie werd toegepast onder verdoving. Tijdens het wegprikken van de eerste eicellen heb ik zeer weinig gevoeld, maar toen de laatste eicellen weggeprikt werden, voelde ik het veel sterker. Dit was niet fijn. Het inbrengen van het sperma viel me mee, dit was niet zo pijnlijk.
Nu is het afwachten…. Over twee weken kan ik een zwangerschapstest doen!
 
Madelief